Η καθιέρωση της μπουγάτσας σαν σήμα κατατεθέν της Θεσσαλονίκης και των Σερρών, οφείλεται στην μεγάλη μετακίνηση των προσφύγων από την Μικρά Ασία μετά το 1922. Το γλυκό έχει ρίζες Βυζαντινές και “εγκαταστάθηκε” μαζί με τους πρόσφυγες εκεί όπου έμειναν. Η Σερραίϊκη μπουγάτσα έχει πιο λεπτό και αέρινο φύλλο, σχεδόν διάφανο και λιγότερο βαριά γέμιση, σε αντίθεση με την Θεσσαλονικιώτικη που έχει πιο παχύ φύλλο, για να μπορεί να συγκρατήσει την πιο βαριά γέμιση. Η Σερραίϊκη μπουγάτσα έχει επανειλημμένως καταταχθεί ανάμεσα στα καλλίτερα πρωϊνά του κόσμου.
Υλικά
1 πακέτο φύλλο για γλυκά, τύπου Βηρυττού
1/2 φλ τσ βούτυρο φρέσκο
2/3 φλ τσ σιμιγδάλι ψιλό
1 λίτρο γάλα φρέσκο
2/3 φλ τσ ζάχαρη
2 αυγά και 2 κρόκοι επιπλέον
1 βανίλια
2/3 φλ τσ λιωμένο βούτυρο για το άλειμμα των φύλλων και του ταψιού
ζάχαρη άχνη και κανέλλα για το πασπάλισμα
Τρόπος παρασκευής
1. Βράζετε το γάλα μέχρι να πάρει βράση και αποσύρετε από τη φωτιά. Σε κατσαρόλα λιώνετε το βούτυρο και καβουρντίζετε το σιμιγδάλι, ανακατεύοντας δυνατά και μετά ρίχνετε και τη ζάχαρη. Σιγοβράζετε ανακατεύοντας, ώσπου να πήξει η κρέμα. Αποσύρετε από τη φωτιά και αφήνετε την κρέμα να κρυώσει λίγο, ανακατεύοντας κάθε τόσο για να μην κάνει κρούστα από πάνω.
2. Χτυπάτε ελαφρά τα αυγά και τους κρόκους και προσθέτετε στην κρέμα μαζί με τη βανίλια. Καλύπτετε την επιφάνεια της κρέμας με διαφανή μεμβράνη, (πρέπει να εφάπτεται), για να μην πιάσει κρούστα και την αφήνετε στην άκρη.
3. Σε ένα μεγάλο ταψί, ελαφρά βουτυρωμένο, στρώνετε τα μισά φύλλα, βουτυρώνοντας ανάμεσα. Απλώνετε επάνω την κρέμα και τη σκεπάζετε με τα υπόλοιπα φύλλα, βουτυρώνοντας τα και πάλι.
4. Ψήνετε την μπουγάτσα σε αερόθερμο, προθερμασμένο φούρνο στους 170ο για 30′ περίπου ώστε να ροδίσουν καλά τα φύλλα. Τη σερβίρετε ζεστή κομμένη με κοφτερό μαχαίρι σε κομμάτια, πασπαλισμένη με άχνη ζάχαρη και μπόλικη κανέλλα.