«Επικίνδυνη η κατάσταση στο δημόσιο σύστημα Υγείας στην Πελοπόννησο»

Λαϊκή Συσπείρωση: Οι παρατάξεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ ζητούν μεταφορά της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στην Τοπική Διοίκηση.

Στη συζήτηση του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου την Τετάρτη 29 Απριλίου 2026 για τη λειτουργία των Παθολογικών Κλινικών του Νοσοκομείου Καλαμάτας και των υπόλοιπων νοσοκομείων της Περιφέρειας αποτυπώθηκε, με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο, η τραγική κατάσταση στην οποία έχει οδηγηθεί το δημόσιο σύστημα Υγείας στην Πελοπόννησο.

Τα παραδείγματα είναι αποκαλυπτικά:

  • Στο Νοσοκομείο Ναυπλίου, συγγενείς μεταφέρουν αίμα για μετάγγιση από το Νοσοκομείο Άργους, μέσα σε φελιζόλ, για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί το χειρουργείο του ασθενούς τους.
  • Στο Νοσοκομείο Καλαμάτας συγχωνεύτηκαν οι δύο Παθολογικές Κλινικές και από 80 κλίνες λειτουργούν μόλις 45, γιατί οι γιατροί δεν επαρκούν.
  • Στα Νοσοκομεία Κορίνθου, Άργους και Ναυπλίου οι παιδιατρικές λειτουργούν στο όριο λόγω έλλειψης ιατρών.
  • Οι ογκολογικοί ασθενείς αναγκάζονται να μετακινούνται εκτός Πελοποννήσου, αφού στην περιφέρεια λειτουργούν 2 ογκολογικά ιατρεία με τεράστια λίστα αναμονής
  • Στο Νοσοκομείο Κορίνθου, Άργους και Ναυπλίου δεν λειτουργούν  ΜΕΘ.
  • Στη Σπάρτη ένας Νεφρολόγος έχει στην ευθύνη του 33 ασθενείς.
  • Τα Σαββατοκύριακα δεν λειτουργεί αιμοδυναμικό τμήμα σε κανένα νοσοκομείο της Πελοποννήσου, θέτοντας σε κίνδυνο ασθενείς με εμφράγματα.
  • Τα ΤΕΠ λειτουργούν κυρίως με γενικούς Ιατρούς από τα Κ.Υ. πλήττοντας την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ).
  • Υπάρχουν κενά στην κάλυψη του ΕΚΑΒ σε εκτεταμένες περιοχές όπως: Ανατολική Πυλία, Μεγαλόπολη, Νεμέα, Κιάτο, Ξυλόκαστρο.

Μπροστά σε αυτή την απαράδεκτη και επικίνδυνη κατάσταση, η περιφερειακή αρχή της ΝΔ αναγνωρίζει μεν τα προβλήματα, αλλά την ίδια στιγμή επιχειρεί να δικαιολογήσει την κατάσταση, ισχυριζόμενη ότι «γίνεται ό,τι είναι δυνατό» και ότι οι ελλείψεις οφείλονται στην άρνηση των γιατρών να στελεχώσουν το ΕΣΥ! Δεν απαντάει όμως γιατί με τη μεταφορά της ΠΦΥ στην ΤΔ το “αδύνατο” της Κυβέρνησης ξαφνικά θα γίνει “δυνατό” και η “άρνηση” των γιατρών να στελεχώσουν το ΕΣΥ θα γίνει ξαφνικά “συγκατάβαση”. Ποιον κοροϊδεύουν;

Η τραγική κατάσταση των δημόσιων μονάδων υπάρχει ακριβώς γιατί η Κυβέρνηση – όπως και όλες οι προηγούμενες – κάνει “ότι είναι δυνατό” : Για τη λεηλασία του εισοδήματος των υγειονομικών, την επιδείνωση όλων των κοινωνικών και επιστημονικών αναγκών των υγειονομικών, δημιουργεί με την πολιτική της όρους αποτροπής και όχι προσέλκυσης υγειονομικών και προσπαθεί να μεταθέσει την ευθύνη της στους εργαζόμενους.

Από την άλλη, οι σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις όλων των αποχρώσεων καταγγέλλουν τον Άδωνη Γεωργιάδη και την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αποσιωπώντας ότι η σημερινή κατάσταση αποτελεί συνέχεια της πολιτικής που υπηρέτησαν και οι δικές τους κυβερνήσεις. Όλοι μαζί υπερασπίζονται το ίδιο πλαίσιο: την στρατηγική της ΕΕ, τη λειτουργία της Υγείας με όρους «κόστους – οφέλους», τα λεγόμενα «δημοσιονομικά όρια» και τα «διεθνή στάνταρ» που έχουν διαμορφώσει την Υγεία σε ακόμα πιο ακριβό εμπόρευμα για το λαό.

Γι’ αυτό και, παρά τις επιμέρους αντιπαραθέσεις τους, συγκλίνουν σε κοινές «ρεαλιστικές λύσεις» διότι στις βασικές αντιλαϊκές κατευθύνσεις δεν έχουν διαφορές. Τα ιδιωτικά απογευματινά ιατρεία καθιερώθηκαν από το ΠΑΣΟΚ, τα συνέχισε ο ΣΥΡΙΖΑ και τα απογείωσε η ΝΔ. Τα ιδιωτικά απογευματινά χειρουργεία νομοθετήθηκαν από το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ “ξέχασε” ως Κυβέρνηση να τα καταργήσει και η ΝΔ υλοποίησε αυτόν το νόμο.

Αντί να απαιτήσουν γενναία κρατική χρηματοδότηση, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, σύγχρονο εξοπλισμό και πλήρη ανάπτυξη δημόσιων δομών, αξιοποιούν την κατάσταση για να προωθήσουν αντιδραστικές και επικίνδυνες θέσεις, όπως τη μεταφορά αρμοδιοτήτων της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στην Τοπική «Αυτοδιοίκηση».

Το κοινό ψήφισμα των παρατάξεων της ΝΔ- ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ στο Περιφερειακό Συμβούλιο Πελοποννήσου για τη μεταφορά της ευθύνης της ΠΦΥ στην Τοπική Διοίκηση όχι μόνο δε λύνει τα μεγάλα και σοβαρά προβλήματα που υπάρχουν, αλλά η τυχόν υλοποίηση αυτού του σχεδίου προσθέτει ακόμα περισσότερα διότι:

  1. Ουσιαστικά καταργεί τον ενιαίο χαρακτήρα του συστήματος υγείας, τον ενιαίο σχεδιασμό του που περιλαμβάνει την αλληλοσύνδεση  των μονάδων υγείας όλων των επιπέδων (Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια, Τριτοβάθμια). Με αυτό το κρίσιμο κριτήριο ακόμα και αν υπήρχε επαρκής κρατική χρηματοδότηση οι μονάδες της ΠΦΥ δεν πρέπει να μεταφερθούν στην ΤΔ, αλλά να παραμείνουν και να αναπτυχθούν ως τμήμα του ενιαίου συστήματος υγείας.
  2. Η Τοπική Διοίκηση αποτελεί μέρος του Κράτους και υλοποιεί σε τοπικό επίπεδο τα μέτρα που απορρέουν από την αντιλαϊκή πολιτική των αστικών Κυβερνήσεων και της ΕΕ. Επομένως η πολιτική εμπορευματοποίησης των εργασιών στην υγεία, η λειτουργία των μονάδων υγείας με κριτήρια επιχειρηματικότητας θα ισχύσουν και με τη μεταφορά της ΠΦΥ στην Τοπική Διοίκηση.
  3. Η “Βιωσιμότητα” των μονάδων της ΠΦΥ που αποτελεί κριτήριο της αντιλαϊκής πολιτικής θα αποτελεί το επιχείρημα πρόσθετων εισφορών των κατοίκων, αλλά και διαφοροποίηση της ανάπτυξης της ΠΦΥ ανάμεσα στους Δήμους, ανάλογα με την οικονομική ευρωστία τους και τη δυνατότητα χρηματοδότησής της, ιδιαίτερα εκεί που υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις ανάγκες του τουριστικού κεφαλαίου.
  4. Το κεντρικό κράτος μέσω των Κυβερνητικών μέτρων είναι αλήθεια ότι προσπαθεί να “αποκεντρώνει” τις λειτουργίες του, να απαλλάσσεται από ένα μέρος τους προκειμένου να γίνεται πιο ισχυρό, πιο επιτελικό και συνεπώς πιο αποτελεσματικό στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής και μέτρων τα οποία έχουν ως βασική κατεύθυνση την αύξηση των άμεσων και έμμεσων πληρωμών των ασθενών, τη μείωση της κρατικής χρηματοδότησης στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη προκειμένου να ενισχυθεί η “ανταγωνιστικότητα” και η κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Ακόμα πιο φθηνοί ασθενείς για το αστικό κράτος, ακόμα περισσότερα παντός είδους κίνητρα στους επιχειρηματίες.

Η εμπειρία από αρμοδιότητες που έχουν ήδη μεταφερθεί σε Δήμους και Περιφέρειες, ενώ πριν άνηκαν στο κεντρικό κράτος, είναι αποκαλυπτική.

Οι εργαζόμενοι πληρώνουν δισεκατομμύρια στο κράτος με κρατήσεις, άμεσους και έμμεσους φόρους. Δεν είναι πολυτέλεια η απαίτηση για δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας, Παιδείας, Κοινωνικής Ασφάλισης, ασφαλείς δρόμου χωρίς διόδια, προστασία από φυσικές καταστροφές και πυρκαγιές.

Η Λαϊκή Συσπείρωση Πελοποννήσου πρότεινε να ληφθεί ομόφωνη απόφαση που θα επικέντρωνε στο άμεσο και κρίσιμο ζήτημα της στελέχωσης της Παθολογικής Κλινικής Καλαμάτας, ζητώντας την προκήρυξη και των 7 κενών θέσεων Παθολόγων σε αντίθεση με τις πρόσφατες εξαγγελίες για προκήρυξη μόνο τριών από τις 7 που είναι κενές. Η προκήρυξη όλων μαζί των κενών θέσεων,  αποτελεί ένα από τα βασικά αιτήματα της ΟΕΝΓΕ για την εξασφάλιση της ομαλής λειτουργίας κάθε κλινικής. Η εξασφάλιση ανθρώπινων συνθηκών εργασίας,  μαζί με γενναίες αυξήσεις στους μισθούς, μαζικές προσλήψεις υγειονομικού, διοικητικού και βοηθητικού προσωπικού θα μπορούσε να διασφαλίσει ανθρώπινες συνθήκες εργασίας για τους γιατρούς και ουσιαστική περίθαλψη για τους ασθενείς.

Ως Λαϊκή Συσπείρωση στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις τις μαζικές και πολύμορφες κινητοποιήσεις των εργαζόμενων υγειονομικών, την ανάδειξη των σοβαρών προβλημάτων και τις διεκδικήσεις τους, μαζί με τους άλλους εργαζόμενους και τους φορείς του λαϊκού κινήματος για:

  • Άμεσες, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων.
  • Πλήρη και επαρκή κρατική χρηματοδότηση για όλες τις δημόσιες δομές υγείας.
  • Σύγχρονες υποδομές και εξοπλισμό σε όλα τα νοσοκομεία της Περιφέρειας.
  • Ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου, αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν Συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
  • Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης στην υγεία.
  • Αυξήσεις στους μισθούς σε όλους τους υγειονομικούς. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού. Ένταξη στα ΒΑΡΕΑ. Ουσιαστικά μέτρα για την Υγεία και Ασφάλεια.