Το νέο πειθαρχικό δίκαιο για τους Δημοσίους υπαλλήλους ψηφίστηκε και έγινε νόμος από τη Βουλή. Μια Βουλή όμως που δύναται να νομοθετεί και μόνο με την κυβερνητική πλειοψηφία η οποίαμπορεί να ψηφίσει ό,τι θέλει και αυτό δεν μπορεί να είναι ούτε δίκαιο ούτε αποδεκτό. Τα δημοσιεύματα για το νόμο θέλουν να μας πείσουν ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι διαπράττουν εγκλήματα και μένουν ατιμώρητοι. Προφανώς και όχι. Οι μόνοι που πραγματικά μένουν ατιμώρητοι είναι αυτοί που έχουν κυβερνητικές πλάτες. Οι υπόλοιποι, ως οφείλεται, κρίνονται και τιμωρούνται. Οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί που περιγράφουν ως στόχους του νέου νόμου την ενίσχυση της «διαφάνειας» και της «λογοδοσίας», τη βελτίωση της «αποτελεσματικότητας» και της «ταχύτητας» της πειθαρχικής διαδικασίας, και την αντιμετώπιση «επίορκων» υπαλλήλων, είναι πέρα για πέρα προσχηματικοί. Το συγκεκριμένο νομοθέτημα στρέφεται ενάντια σε εργαζόμενους που διεκδικούν καλύτερους όρους δουλειάς, καλύτερες υπηρεσίες για τους πολίτες, που δημοσιοποιούν τα κακώς κείμενα των υπηρεσιών τους, που αναδεικνύουν τα προβλήματα που δημιουργεί η υποστελέχωση και η υποχρηματοδότηση.
Και προς μεγάλη μας έκπληξη βλέπουμε στο συγκεκριμένο νόμο να θεσμοθετούνται κωλύματα διορισμού: «δεν διορίζονται υπάλληλοι …….και περί προσβολών κατά της πολιτειακής εξουσίας». Δηλαδή, θα θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα οποιαδήποτε κριτική ασκηθεί στην κυβέρνηση; Φιμώνεται δηλαδή ο υπάλληλος ενώ το Άρθρο 14 περί ελεύθερης έκφρασης του Συντάγματος πάει στα σκουπίδια;
Θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα το δικαίωμα να απέχεις από την αξιολόγηση. Και διερωτόμαστε: Ποια αξιολόγηση; Έχουν τεθεί αντικειμενικά κριτήρια αξιολόγησης; Και ποια θα είναι ακριβώς η επιτροπή που θα αξιολογήσει τους υπόλοιπους; Έχει η ίδια κριθεί αντικειμενικά;
Και βεβαίως, το γεγονός ότι πια οι εργαζόμενοι δεν έχουν εκπρόσωπο στα πειθαρχικά μας βρίσκει εντελώς αντίθετους και προσβάλει κάθε έννοια Δημοκρατίας και Δικαιοσύνης. Ποιος θα κρίνει την «απείθεια», την «αναξιοπρεπή συμπεριφορά» ή την «άρνηση ή παρέλκυση εκτέλεσης υπηρεσίας» έννοιες που μπορούν να ερμηνευτούν κατά το δοκούν. Η κοινή λογική και η πείρα μας έχει δείξει ότι οποιοσδήποτε υπάλληλος που βρίσκεται στο στόχαστρο από την εκάστοτε διοίκηση μπορεί να κατηγορηθεί για τα παραπάνω και για πολλά ακόμη χωρίς πραγματική βάση. Για ποια δικαιοσύνη μιλάτε;
Από την άλλη, είμαστε καθημερινοί μάρτυρες για το πώς–ανεπίτρεπτα–παραχωρούνται υπηρεσίες του Δημοσίου σε ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες ενοικιάζουν κακοπληρωμένους υπαλλήλους ενώ οι ίδιες στοιχίζουν στο Ελληνικό Δημόσιο πολύ περισσότερο από τους Δημοσίους υπαλλήλους. Και αναρωτιόμαστε; Αυτοί οι κακοπληρωμένοι και μη καταρτισμένοι υπάλληλοι, σε ποιο πειθαρχικό δίκαιο υπόκεινται; Σε κανένα. Εξαρτώνται μόνο από τον εργοδότη τους και αποτελούν ένα «χρήσιμο» στρατό για οποιαδήποτε κυβέρνηση που θέλει να άρει την μονιμότητα του Δημοσίου και να φτιάξει πελατειακές σχέσεις και Πλατείες Κλαυθμώνος!
Για όλα τα παραπάνω, για το δημόσιο συμφέρον, για το δικαίωμα στην Ελευθερία του λόγου, την Δικαιοσύνη και τη Δημοκρατία η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου των Υπαλλήλων του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων δηλώνει ότι:
Η ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΟΥ ΜΕΤΟΧΙΚΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ