Σε όλη την Ελλάδα κατά γενική ομολογία είχε προκαλέσει αίσθηση ότι πέρυσι τέτοια εποχή σε κάθε πόλη της Ελλάδος είχε βγει αμέτρητο πλήθος κόσμου με ειρηνικές κατά γενικό κανόνα συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις υπό την βεβαιότητα που είχαν καλλιεργήσει όσοι είχαν συμφέρον για ξυλόλια παράνομα καύσιμα κτλ σε ένα από τα τρένα που συγκρούστηκαν.
Ερχόμαστε ένα χρόνο μετά που τίποτα δεν αποδείχθηκε και η εικόνα στην κεντρική πλατεία της πόλεως δείχνει ότι ο λαός είχε μασήσει ταραμά πέρυσι για αυτό φέτος ο κόσμος ήταν στο 1/10 και πολύ λέω.
Η εικόνα αυτή θυμίζει νόμισμα. Έχει δηλαδή δύο όψεις. Κάποιος θα πει ότι η εικόνα είναι απογοητευτική και ο κόσμος ξέχασε κτλ. Κάποιος άλλος θα πει ότι ήταν ευχάριστη εικόνα καθώς ο κόσμος ξύπνησε και κατάλαβε ότι κάποιοι καλλιέργησαν θυμό και επιθυμούσαν κοινωνική έκρηξη όπως τότε με τον Γρηγορόπουλο για ωφεληθούν πολιτικά. Όμως φαίνεται η ζωή ενός που πέθανε από αστυνομικό εν ώρα υπηρεσίας άξιζε περισσότερο από των 57 που δήθεν δολοφόνησε το κράτος. Η ζωή ενός που χάθηκε από έναν έχει μεγαλύτερη αξία από 57 που ας υποθέσουμε σκότωσε η κυβέρνηση, το κράτος και το σύστημα.
Θα αναρωτηθεί κάποιος. Τότε κάηκε όλη η Αθήνα. Αυτοί οι ίδιοι και όσοι έχουν τα ίδια μυαλά τώρα γιατί δεν την ξανά έκαψαν 57 φορές πιο πολύ; Η απάντηση απλή. Τα Τέμπη είναι πολλά χιλιόμετρα μακριά από τα Εξάρχεια. Επίσης θα ήταν στην Πάτρα τα παλικάρια για το καρναβάλι. Που να προλάβουν να κάνουν και επανάσταση; Όλα πάνε βάσει προτεραιοτήτων. Για αυτό και άλλωστε ΠΟΤΈ δεν γίνονται επεισόδια από τους γνωστούς – άγνωστους το καλοκαίρι. Τα παιδιά είναι Μύκονο!!
Εγώ δεν θα πάρω θέση με μια από τις δύο απόψεις συντάσσομαι. Όμως θα πω ότι αυτή η μεταστροφή της κοινωνίας δείχνει ότι ο λαός μας εμπιστεύεται εύκολα όποιον καινούργιο εμφανίζεται ως δήθεν ικανός να ενασχοληθεί με τα κοινά γιατί κυριαρχεί απογοήτευση και αν βρισκόμαστε και σε περίοδο εκλογών εύκολα δίνουμε και την ψήφο και μπαίνουν άτομα στην Βουλή που κανονικά θα έπρεπε να τους έχει απαγορευτεί να την πλησιάζουν σε ακτίνα 2χλμ.
Σαν προτελευταίο θα πω ότι η ευκολία με την οποία δίνουμε την ψήφο μας σε άτομα αχρείους ,αχρείαστους αλλά κυρίως άχρηστους και η διχόνοια που πολύ συχνά έχουμε είναι τα δύο ελαττώματα αυτού του έθνους.
Κλείνοντας θα πω το εξής. Επειδή παραβρέθηκα στην πλατεία και δικαιούμαι να μιλάω γιατί ήμουν εκεί έχω να πω ότι η μαθητιώσα νεολαία της πόλης που προχώρησε σε κατάληψη σχολικών μονάδων με διαδικασίες αμφίβολες απουσίαζε από την πλατεία. Δύο με τρεις παρέες των 5 ατόμων και συγκεκριμένα κοριτσιών εγώ εντόπισα. Τα αγόρια και αυτά εντοπίστηκαν καθώς κατευθυνόμουν στην πλατεία . Ήταν στις καφετέριες του γνωστού πεζόδρομου. Όμως τα σχολεία έπρεπε να μείνουν κλειστά προκαταβολικά, έτσι για να χάσουμε μάθημα. Αγώνα κάνουμε όταν τα σχολεία είναι ανοιχτά και τα κλείνουμε και το σκ έχει ύπνο.
Και φυσικά σε όλα αυτά συνέβαλε ότι φέτος 28 Φεβρουαρίου έπεσε Σάββατο με καιρό πολύ καλό και ανοιξιάτικο. Το αποτέλεσμα το περιέγραψα πιο πάνω.
Κάποιοι γραφικοί περιορίστηκαν να δηλώνουν μεγάλη θλίψη που θα τους φέρει λίγο πριν την τρέλα δήθεν αναρτώντας τα ονόματα των νεκρών.
Όμως …
Υπάρχει και ένα όμως…
Το ίδιο Σάββατο δηλαδή της 28ης Φεβρουαρίου ήταν το δεύτερο Ψυχοσάββατο για όσους γνωρίζουν. Άναψε κανένας κερί για αυτά τα παιδιά; Προσευχήθηκε; Έδωσε τα ονόματα τους πρις μνημόνευση;
Πολύ φοβάμαι και είμαι και σίγουρος ότι το έκαναν ελάχιστοι. Προτιμότερες είναι οι αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης . Πώς αλλιώς θα φανούμε; Πώς θα πάρουμε like να γουστάρουμε; Αν δώσουμε τα ονόματα στην εκκλησία δεν θα το ξέρεις κανείς… Οπότε προτιμούμε το πρώτο από το δεύτερο αν και οι νεκροί το δεύτερο χρειάζονται.
Σε ερώτηση μου πριν πάνω από δέκα χρόνια ο γνωστός παπά Γιώργης το επώνυμο του οποίου δεν λέω γιατί όταν λέμε Πάπα Γιώργης όλοι τον ίδιο καταλαβαίνουμε είπε :
Η προσευχή για τον νεκρό είναι ότι και ένα ποτήρι δροσερό νερό σε κάποιον που είναι στην έρημο.
Η ερώτηση προφανώς ήταν αν χρειάζεται ο νεκρός τις προσευχές μας.
Αν εσείς δεν θα δίνατε στο παιδί σας το ποτήρι με το νερό τότε μην προσεύχεστε για τους νεκρούς…
*Και για να αναφερθώ γιατί θα ταίριαζε σαν τίτλος ο εναλλακτικός που αναφέρω στην αρχή, δηλαδή :
Παρελάσεις εθνικών εορτών, παρελάσεις καρναβαλιστών και στο βάθος Τέμπη
λυπάμαι πολύ αλλά στεναχωριέμαι όταν μαθαίνω ότι μαθητές δεν θέλουν λόγω των πιστεύω τους να παρελαύνουν . Για να μην αναφερθώ για την αποκαρδιωτική εικόνα στις εκκλησίες αν πέσει κάποια εορτή Σάββατο ή Κυριακή δηλαδή όταν τα σχολεία είναι κλειστά. Πρέπει να βρεθεί κάποιος παιδαγωγός ή αλλιώς δάσκαλος η καθηγητής με φιλότιμο να παρακαλέσει μαθητές και γονείς για να πάνε πέντε άτομα με την σημαία στην εκκλησία πχ του πανηγυρίζοντος ναού πχ του χωριού που είναι το σχολείο. Βέβαια αν είναι καθημερινή οι μαθητές πετάνε την σκούφια τους μαζί και το εκπαιδευτικό προσωπικό για να χάσουν το μάθημα.
Στα Τέμπη σε όλο το άρθρο περιέγραψα την εικόνα. Που αν ήταν διαφορετική ημέρα θα απαιτούσαν ορισμένοι να παραβρεθούν εκεί με ειδική άδεια εν ώρα εργασίας. Τώρα όμως που ήταν Σάββατο…
Στις παρελάσεις όμως για τα καρναβάλια συμμετείχαν όλα τα σχολεία ,με όλους τους μαθητές ,μαζί και οι γονείς με την συνοδεία διδασκόντων αν και Σάββατο.
Εντύπωση μου έκανε σε ένα βίντεο που ένας ψηλός άντρας βαμμένος κουνούσε μια σημαία που δεν σημαίνει τίποτα άρα δεν ήταν σημαία αλλά πανί με αξία πατσαβούρας, με τόση υπερηφάνεια που ποτέ δεν έχω δει κάποιον να έχει όταν κρατά την γαλανόλευκη και κυματίζει στα χέρια του.
Τελικά είμαστε για τα καρναβάλια.
Κατάντια.&-
Γεώργιος Αλατσάς
Πτυχιούχος Μαθηματικός Αθηνών, Master Οικονομικών, Αρθρογράφος, Σχολιαστής ,Αναλυτής
*Οι απόψεις που δημοσιεύονται εκφράζουν το συντάκτη κάθε άρθρου και δεν αποτελούν συμπεράσματα ρεπορτάζ ή τοποθέτηση της ιστοσελίδας.