Η κυβέρνηση σαν τον κλέφτη μέσα στο κατακαλόκαιρο και με προφανή στόχο τον περιορισμό των αντιδράσεων των εργαζομένων, φέρνει προς ψήφιση στη Βουλή βαθιές αντιδραστικές τομές, μέσω της αναθεώρησης άρθρων του Συντάγματος, στη δομή και τη λειτουργία του κράτους, οι οποίες όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν υπαρκτά προβλήματα, αλλά, αντίθετα, συνιστούν επίθεση στα δικαιώματα όλου του λαού.
Μέσω της αναθεώρησης του άρθρου 16 επιχειρεί την πλήρη εμπορευματοποίηση της Παιδείας, μετατρέποντάς την σε ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα. Αντί να κατοχυρώσει το δικαίωμα όλων των παιδιών στη δωρεάν Παιδεία, αίρει κάθε συνταγματική δέσμευση και ευθύνη του κράτους.
Με την αναθεώρηση του άρθρου 79 επιχειρεί να συνταγματικοποιήσει τα αντιλαϊκά μέτρα και τις μνημονιακές περικοπές των τελευταίων ετών, επιβάλλοντας έναν μόνιμο «κόφτη» σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικά δικαιώματα, ώστε να εξασφαλίζεται η ανεμπόδιστη επιβολή των ματωμένων πλεονασμάτων και των κερδών των λίγων. Επιδιώκει με αυτόν τον τρόπο, οι δίκαιες διεκδικήσεις μας για αύξηση της χρηματοδότησης στην Υγεία, την Πρόνοια και την Παιδεία, για ουσιαστικά μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα να βαφτίζονται “μη δημοσιονομικά βιώσιμες” και να πετιούνται έξω από το συνταγματικό πλαίσιο. Θέλουν, με λίγα λόγια, οι ανάγκες του λαού να θεωρούνται “κόστος” και “δημοσιονομικός κίνδυνος”, την ώρα που ματώνουμε από τη δυσβάσταχτη φορολογία για να βγαίνουν τα δυσθεώρητα πλεονάσματα, οι φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, οι εισφορές στην ΕΕ που δίνονται με προγράμματα και επιδοτήσεις σε λίγους και εκλεκτούς, για να βγαίνουν οι ΝΑΤΟικές δαπάνες και η συμμετοχή της χώρας στους βάρβαρους πολέμους.
Με την αναθεώρηση του άρθρου 103 επιχειρεί την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, δηλαδή την άρση της ευθύνης του κράτους να στελεχώνει τις δημόσιες υπηρεσίες με μόνιμο προσωπικό, τη δυνατότητα να απολύει εργαζόμενους στο Δημόσιο, καθώς και τη σύνδεση της εργασίας με την αντιδραστική αξιολόγηση και την συνταγματοποίηση των σχετικών πειθαρχικών διώξεων. Στόχος είναι ένας υπάλληλος φοβισμένος και υποταγμένος, που θα εκτελεί εντολές χωρίς αντίρρηση, χωρίς να διεκδικεί τα δικαιώματά του, χωρίς να απαιτεί στελέχωση της υπηρεσίας του.
Η χρόνια υποστελέχωση, η διαρκώς μειούμενη κρατική χρηματοδότηση, η εμπορευματοποίηση και η παράδοση κρίσιμων υπηρεσιών σε ιδιώτες έχουν οδηγήσει τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών σε οριακή κατάσταση.
Η λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών δεν υπονομεύεται από τη μονιμότητα των εργαζομένων. Το ακριβώς αντίθετο: Με την άρση της μονιμότητας θα γενικευτούν και θα ενταθούν όλα όσα ήδη ζει ο λαός από την πολιτική που ασκείται. Θα ενταθούν φαινόμενα όπως η έλλειψη ενδιαφερόμενων στις απομακρυσμένες περιοχές και την επαρχία για να στελεχωθούν τα νοσοκομεία, τα σχολεία και άλλες δομές. Ήδη εδώ και αρκετά χρόνια, στις δημόσιες υπηρεσίες, χιλιάδες εργαζόμενοι δουλεύουν για χρόνια σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας, με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς σταθερά και κατοχυρωμένα δικαιώματα. Άλλαξε κάτι προς το καλύτερο; Μήπως στελεχώθηκαν τα νοσοκομεία και τα σχολεία;
Βέβαια αυτό είναι το τελευταίο που τους ενδιαφέρει καθώς οι δημόσιες υπηρεσίες, τα σχολεία και τα νοσοκομεία αποτελούν δημοσιονομικό κόστος και όχι δικαίωμα. Αυτό που επιθυμούν διακαώς, είναι δημόσιους υπαλλήλους με ακόμα λιγότερα δικαιώματα, με τη μονιμότητα και την εξέλιξή τους να κρίνονται από μια υποκειμενική αξιολόγηση του κάθε διορισμένου από την κυβέρνηση διοικητή, διευθυντή κ.ο.κ, με κριτήριο αν προωθούν τους εκάστοτε αντιλαϊκούς κυβερνητικούς στόχους, τη λειτουργία του κράτους με βάση το κόστος και το κέρδος και όχι τις λαϊκές ανάγκες.
Όσοι αντιδρούν σε τέτοιους αντιλαϊκούς στόχους, θα βρίσκονται αντιμέτωποι με την απειλή της απόλυσης. Για την κυβέρνηση “ανεπαρκείς” είναι όσοι σηκώνουν κεφάλι, όσοι αντιστέκονται, όσοι διεκδικούν. Είναι οι υπάλληλοι που αποκαλύπτουν σκάνδαλα και διώκονται, την ώρα που όσοι τα συγκαλύπτουν μένουν στο απυρόβλητο ή και επιβραβεύονται. Για το κράτος τους, “καλός υπάλληλος” δεν είναι αυτός που παλεύει για ποιοτικές, σύγχρονες, αποκλειστικά δημόσιες υπηρεσίες. Δεν είναι αυτός που αγωνίζεται για να μη βάζει το χέρι στην τσέπη ο ασθενής, ο γονιός, ο φοιτητής. “Καλός” θα είναι αυτός που σκύβει το κεφάλι και υλοποιεί αδιαμαρτύρητα τις εντολές.
Τελικά, οι μόνοι που θα έχουν πραγματική μονιμότητα στο Δημόσιο θα είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι εργολάβοι, οι απευθείας αναθέσεις και τα κάθε λογής ιδιωτικά συμφέροντα που λυμαίνονται κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες. Ακόμα και το ποιος αξιολογεί αποκαλύπτει τις πραγματικές προθέσεις που κρύβονται πίσω από την αναθεώρηση του άρθρου 103. Σε μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς στο Δημόσιο, που ήρθαν στο φως τα τελευταία χρόνια, πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν διευθυντικά στελέχη, κάτοχοι θέσεων ευθύνης, δηλαδή άνθρωποι που με βάση το σύστημα αξιολόγησης εμφανίζονται ως “αξιολογητές”. Αυτοί λοιπόν θα κρίνουν ποιος είναι “άξιος” και ποιος “ανεπαρκής”
Αυτό είναι το “κράτος δικαίου” που οραματίζεται η κυβέρνηση. Ένα κράτος ικανό να προωθεί την αδικία, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο, αλλά ανίκανο να προστατεύει τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Δεν θα τους περάσει! Η απάντηση πρέπει να δοθεί τώρα, μαζικά και οργανωμένα!
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
Ø Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους. Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.
Ø Να καταργηθεί ο συνταγματικός “κόφτης” του άρθρου 103, που κρατά σε διαρκή ομηρία χιλιάδες συμβασιούχους.
Ø Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, ιδιαίτερα στην Υγεία, την Πρόνοια, την Κοινωνική Ασφάλιση και την Παιδεία.
Ø Όχι στη συνταγματική κατοχύρωση των ματωμένων πλεονασμάτων και του “δημοσιονομικού κόφτη”.
Ø Αυξήσεις 20% στους μισθούς, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, της 13ης και 14ης σύνταξης.
Ø Αποκλειστικά δημόσια και καθολικά συστήματα Παιδείας, Υγείας, Κοινωνικής Ασφάλισης, προστασίας του περιβάλλοντος. Καμία επιχειρηματική δραστηριότητα σε αυτούς τους τομείς. Υπεράσπιση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην απεργία.
Ø Όχι στην αναθεώρηση ή κατάργηση του άρθρου 16.
Ø Κατάργηση του άρθρου 86 και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε τα στελέχη της κυβέρνησης να δικάζονται όπως όλοι οι πολίτες.
Το ΔΣ