Έκοψε … μαχαίρι τα «Φθηνά Τσιγάρα» ο Δήμος Σπάρτης

Η απόφαση της τελευταίας στιγμής, η «ακατάλληλη φρασεολογία» και οι σκληρές ανακοινώσεις των παρατάξεων Τζανετέα - Βαλιώτη.

Στη … φρασεολογία φαίνεται ότι «κόλλησε» η προβολή της εμβληματικής ταινίας του Ρένου Χαραλαμπίδη «Φτηνά Τσιγάρα» στη Λαχαναγορά της Σπάρτης. Παρά το γεγονός ότι η εκδήλωση είχε προγραμματιστεί, εγκριθεί επίσημα και ενταχθεί στο πρόγραμμα του Πολιτιστικού Καλοκαιριού, με την παρουσία μάλιστα του ίδιου του σκηνοθέτη, ο Δήμος Σπάρτης αποφάσισε να τραβήξει την πρίζα κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, αφήνοντας πίσω του ένα κύμα έντονων αντιδράσεων. Η τροπή που πήρε η υπόθεση προκάλεσε την άμεση και σφοδρή αντίδραση της αντιπολίτευσης. Με ανακοινώσεις τους, οι παρατάξεις των κ.κ. Τζανετέα και Βαλιώτη εξαπέλυσαν τα πυρά τους κατά της δημοτικής αρχής. Από τη μία, ο πρώην Δήμαρχος Βαγγέλης Βαλιώτης στηλιτεύει τη φοβική νοοτροπία και την υποκριτική ευαισθησία που απαξιώνει τις πρωτοβουλίες των νέων της πόλης, φέρνοντας ως παράδειγμα ακόμα και τη γλώσσα του Αριστοφάνη. Από την άλλη, η παράταξη της Ντίας Τζανετέα κάνει λόγο για «κακοστημένη παράσταση διοίκησης», υπογραμμίζοντας ότι η μεγαλύτερη ακαταλληλότητα δεν βρίσκεται στις ατάκες μιας ταινίας, αλλά στην παντελή έλλειψη συντονισμού, συνέπειας και σοβαρού σχεδιασμού.

Η ανακοίνωση του δήμου Σπάρτης 

Ο Δήμος Σπάρτης θα ήθελε να ενημερώσει το κοινό ότι η κινηματογραφική ταινία «Φτηνά Τσιγάρα» του Ρένου Χαραλαμπίδη, η προβολή της οποίας είχε προγραμματιστεί για σήμερα Πέμπτη 23 Ιουλίου στις 21:00 στη Λαϊκή Αγορά Σπάρτης, ακυρώνεται.

 

Ακολουθούν οι ανακοινώσεις των παρατάξεων της αντιπολίτευσης:

Βαλιώτης: Η Σπάρτη δεν «κινδυνεύει» από μια ταινία!

Η ακύρωση της προβολής της ταινίας «Φτηνά Τσιγάρα» του Ρένου Χαραλαμπίδη από τον Δήμο Σπάρτης την ημέρα της προγραμματισμένης προβολής της, δεν είναι απλώς μια λανθασμένη απόφαση, αλλά μια έκφραση νοοτροπίας που αντιμετωπίζει, και τον πολιτισμό, με φόβο, καχυποψία και υποκριτική ευαισθησία.

Μέχρι τώρα δεν έχουν εξηγηθεί επισήμως οι πραγματικοί λόγοι της ακύρωσης και ως ανεπίσημη αιτιολογία προβάλλεται η «ακατάλληλη φρασεολογία» της ταινίας.

Εάν πράγματι αυτός ήταν ο λόγος, τότε γεννάται ένα απλό ερώτημα: Η φρασεολογία αυτή ήταν άγνωστη όταν η προβολή εγκρίθηκε, εντάχθηκε στο επίσημο πρόγραμμα της «Εβδομάδας Ομογενών 2026» που συνδιοργανώνει ο Δήμος Σπάρτης και ανακοινώθηκε δημόσια; Ή ανακαλύφθηκε μόλις την παραμονή της προβολής;

Η συγκεκριμένη ταινία προβάλλεται εδώ και περισσότερα από είκοσι πέντε χρόνια και έχει παρουσιαστεί με τη στήριξη δήμων, πολιτιστικών φορέων και φεστιβάλ στην Αθήνα, στον Πειραιά, στον Άλιμο, στη Λάρισα, στη Θεσσαλονίκη και σε πολλές ακόμη πόλεις της χώρας. Πουθενά δεν κρίθηκε ότι προσβάλλει την κοινωνία ή ότι οι πολίτες χρειάζονται «προστασία» από αυτήν. Παρά μόνο στη Σπάρτη!

Επρόκειτο για μια πρωτοβουλία νέων ανθρώπων της πόλης, όπου με συνεννόηση και με την έγκριση του Δήμου Σπάρτης, αφιέρωσαν χρόνο και μεράκι, εργάστηκαν, συνεργάστηκαν και προσπάθησαν να δώσουν ζωή σε έναν δημόσιο χώρο της Σπάρτης – εκτός της κεντρικής πλατείας!

Η απόφαση αυτή δεν προσέβαλε μόνο τους διοργανωτές και το ήδη, προσκεκλημένο διεθνή καλλιτέχνη Ρένο Χαραλαμπίδη, άλλα και τον Δήμο Σπάρτης που ακύρωσε την δική του απόφαση του και μάλιστα τελευταία στιγμή με ένα λιτό δελτίο τύπου.

Έστειλε συγχρόνως ένα απογοητευτικό μήνυμα στους νέους ανθρώπους της πόλης, ότι ακόμη και όταν αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, όταν δημιουργούν και προσπαθούν, μπορούν να βρεθούν αντιμέτωποι με την προχειρότητα της τελευταίας στιγμής και ότι η πόλη τους δεν εμπιστεύεται τις ιδέες τους αντιμετωπίζοντας κάθε πρωτοβουλία τους με δυσπιστία.

Την ίδια ώρα, η δημοτική αρχή διαθέτει κάθε χρόνο εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για πολιτιστικές εκδηλώσεις – μέσω απευθείας αναθέσεων, αρκετές από τις οποίες έχουν δεχθεί κριτική ως προς το πολιτιστικό τους αποτύπωμα ή την ανταπόκριση του κοινού.

Εκεί δεν περισσεύει η ίδια ευαισθησία, αλλά η σπατάλη.

Και αν πράγματι το κριτήριο μιας δημοτικής αρχής είναι η «ακατάλληλη φρασεολογία», τότε, με την ίδια λογική, θα πρέπει να επανεξετάσει και τις παραστάσεις του Αριστοφάνη που φιλοξενούνται κάθε καλοκαίρι στο Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο. Γιατί όποιος γνωρίζει το έργο του μεγάλου κωμωδιογράφου γνωρίζει επίσης ότι η γλώσσα του, οι υπαινιγμοί του και

η σάτιρά του είναι πολύ πιο τολμηρά από όσα σήμερα επικαλούνται κάποιοι ως πρόσχημα για να ακυρώσουν μια κινηματογραφική προβολή.

Τελικά η Σπάρτη δεν κινδυνεύει από μια ταινία, αλλά από μια νοοτροπία που απωθεί τους νέους ανθρώπους της, ακυρώνει τις πρωτοβουλίες τους και φοβάται περισσότερο την ελεύθερη έκφραση απ’ ό,τι τη στασιμότητα και την αγκύλωση!

Τζανετέα: Η προχειρότητα δεν είναι πολιτιστική πολιτική

Μία μόλις ημέρα πριν από την προγραμματισμένη προβολή της ταινίας «Φτηνά Τσιγάρα», ο Δήμος Σπάρτης ακύρωσε την εκδήλωση, απ’ ότι φαίνεται επικαλούμενος την «ακατάλληλη φρασεολογία» της ταινίας, παρόλο που θα μπορούσε να τεθεί ηλικιακό όριο άνω των 17 ετών και να προηγηθεί σχετική ενημέρωση του κοινού.

Η ακύρωση δεν αφορά μια εκδήλωση που προτάθηκε την τελευταία στιγμή. Η προβολή είχε εγκριθεί σχεδόν ενάμιση μήνα πριν, είχε ενταχθεί στο επίσημο πρόγραμμα της «Εβδομάδας Ομογενών 2026» για τις 23 Ιουλίου και είχε ανακοινωθεί δημόσια. Επιπλέον, ήδη από τις 7 Ιουλίου, το Συμβούλιο της Δημοτικής Κοινότητας Σπαρτιατών είχε γνωμοδοτήσει ομόφωνα υπέρ της παραχώρησης των δημοτικών χώρων για τις πολιτιστικές εκδηλώσεις του προγράμματος «Καλοκαίρι 2026», ανάμεσα στις οποίες ήταν και η πλατεία της Λαϊκής Αγοράς. Επομένως, δεν πρόκειται για ζήτημα καλλιτεχνικής καταλληλότητας. Πρόκειται για έλλειψη συντονισμού, ασυνέπεια και διοικητική προχειρότητα τα οποία εξακολουθούν να ταλανίζουν τη Δημοτική Αρχή σχεδόν τρία χρόνια μετά την εκλογή της.

Κύριε Δήμαρχε, η μεγαλύτερη “ακαταλληλότητα” δεν βρίσκεται στη φρασεολογία μιας ταινίας. Βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο η δημοτική αρχή σχεδιάζει και κάνει πράξη τον πολιτισμό. Ένας Δήμος που δεν ξέρει τι εγκρίνει και τελικά ανατρέπει αυθαίρετα τις ίδιες του τις αποφάσεις, εκτίθεται πολιτικά, γίνεται επικίνδυνος για τη θεσμική του αξιοπιστία και υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους ίδιους τους θεσμούς.

Ο πολιτισμός δεν υπηρετείται με εγκρίσεις που ανακαλούνται την παραμονή μιας εκδήλωσης, ούτε με αποφάσεις που απαξιώνουν τον χρόνο, τον κόπο και τα χρήματα νέων ανθρώπων. Ο πολιτισμός απαιτεί σχεδιασμό, προετοιμασία και συνέπεια· με σενάριο στο πόδι, το μόνο που «ανεβαίνει» είναι μια κακοστημένη παράσταση διοίκησης.