Για ακόμη μία χρονιά, λίγες μόλις εβδομάδες μετά την έναρξη των μαθημάτων, η πραγματικότητα στα σχολεία διαψεύδει την εικόνα της «κανονικότητας» που παρουσιάζει το Υπουργείο Παιδείας. Η εικόνα της υποβάθμισης του δημόσιου σχολείου, της υποστελέχωσηςκαι υποχρηματοδότησης των δομών του έρχεται για μια ακόμα φορά στην επιφάνεια και αυτό την στιγμή που «χορεύουν» γύρω μας τα δισεκατομμύρια για φοροαπαλλαγές, πολεμικούς εξοπλισμούς, για τα κέρδη των λίγων.
Τα κενά μάλιστα, μετά και την ολοκλήρωση της Β’ φάσης πρόσληψης αναπληρωτών στις 29/09, παραμένουν σε δυσθεώρητα ύψη, με πάνω από 15.000 να μένουν ακάλυπτα, περιμένοντας τη Γ΄ φάση, τον … Νοέμβριο! Μόνο στην δευτεροβάθμια, με την έναρξη της σχολικής χρονιάς, ο υπολογισμός των κενών ανέρχονταν τουλάχιστον σε 6 με 7 χιλιάδες και αυτά σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Διοίκησης, δηλαδή υπολογίζοντας υποχρεωτικές αναθέσεις, υπερωρίες, μετακινήσεις μαθητών για να μη διχοτομούνται τμήματα, κλπ. Αν μιλήσουμε δηλαδή για τα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ κενά, με παιδαγωγικούς όρους, είναι… πολλαπλάσια!
Είναι η διαχρονική η λογική κόστους – οφέλους που ακολουθούν τόσο η σημερινή κυβέρνηση όσο και οι προηγούμενες, αντιμετωπίζοντας την παιδεία με λογιστικούς όρους, μακριά από τις πραγματικές ανάγκες μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών. Είναι η πολιτική του Υπουργείου που επιλέγει να καλύπτει τις ανάγκες αποσπασματικά, με καθυστέρηση και με το μικρότερο δυνατό κόστος, με το τελευταίο να μεταφέρεται στους μαθητές, στους γονείς και στους εκπαιδευτικούς.
Η ΛΑΚΩΝΙΑ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΞΑΙΡΕΣΗ
Χαρακτηριστική είναι η κατάσταση στο Γυμνάσιο Κροκεών. Οι μαθητές δεν έχουν καθημερινά πλήρες πρόγραμμα και σε αρκετές περιπτώσεις αποχωρούν μετά τη 2η ή 3η διδακτική ώρα. Παιδιά που μετακινούνται από τα γύρω χωριά αναγκάζονται να περιμένουν για ώρες εκτός του σχολικού χώρου – πράγμα που εγείρει ζητήματα για την ασφάλεια των παιδιών – μέχρι να επιστρέψουν με τα μέσα μεταφοράς ή να αναζητήσουν άλλη λύση.
Την ίδια στιγμή, το σχολείο λειτουργεί με ελάχιστο μόνιμο προσωπικό, με τους εκπαιδευτικούς να καλούνται να καλύψουν ταυτόχρονα διδακτικές, διοικητικές και λειτουργικές ανάγκες.
Επιπλέον, η διαδικασία τοποθέτησης Διευθυντή στο σχολείο καθυστερεί εδώ και περίπου δύο μήνες, γεγονός που επιφέρει επιπλέον επιβάρυνση στη λειτουργία ενός ήδη υποστελεχωμένου σχολείου και αυξάνει ακόμη περισσότερο τις ευθύνες που επωμίζεται το υπάρχον προσωπικό.
Αντίστοιχη είναι η εικόνα και σε άλλα σχολεία της Λακωνίας. Στο Γυμνάσιο Βλαχιώτη, για παράδειγμα, μαθητές εξακολουθούν να στερούνται βασικά μαθήματα λόγω ελλείψεων εκπαιδευτικών. Την ίδια ώρα, εκπαιδευτικοί αναγκάζονται να μετακινούνται καθημερινά από σχολείο σε σχολείο, διανύοντας μεγάλες αποστάσεις, με σημαντικό οικονομικό κόστος, ενώ εγκεκριμένες υπηρεσιακές μεταβολές δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν επειδή δεν καλύπτονται τα αντίστοιχα κενά.
Δηλαδή συνάδελφοι γίνονται «λάστιχο» και μετατρέπονται σε λύση-μπάλωμα για τις ελλείψεις, αντί να υπάρχει σταθερό και επαρκές εκπαιδευτικό προσωπικό σε κάθε σχολική μονάδα.
Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με υπερωρίες και μετακύλιση της ευθύνης στους ήδη επιβαρυμένους εκπαιδευτικούς. Οι υπερωρίες δεν αποτελούν λύση στην υποστελέχωση. Οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να καλούνται να καλύπτουν διαρκώς τα κενά του Υπουργείου, αναλαμβάνοντας επιπλέον διδακτικό και διοικητικό έργο.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, δεν αρκούν οι διαπιστώσεις και οι προσωρινές λύσεις. Χρειάζεταισυλλογικός αγώνας για άμεση και ουσιαστική αντιμετώπιση των ελλείψεων.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
– Μόνιμο προσωπικό στα σχολεία, με μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών σε όλες τις αναγκαίες ειδικότητες, με βάση τις πραγματικές ανάγκες.
– Άμεση κάλυψη όλων των κενών στα σχολεία της Λακωνίας, ώστε κανένας μαθητής να μη στερείται διδακτικές ώρες και κανένα σχολείο να μη λειτουργεί με ελλείψεις προσωπικού.
– Να σταματήσει η κάλυψη των κενών με υπερωρίες. Οι υπερωρίες δεν μπορούν να υποκαθιστούν το απαραίτητο εκπαιδευτικό προσωπικό. Υπενθυμίζουμε την Απεργία-Αποχή της ΟΛΜΕ για τις υποχρεωτικές υπερωρίες.
ΚΑΝΕΝΑ ΚΕΝΟ – ΚΑΜΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΩΡΑ – ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ