Γράφει ο Βαγγέλης Μητράκος
Με διθυράμβους, μακέτες κλπ ξεκίνησε από την προηγούμενη δημοτική αρχή η υλοποίηση μιας Μελέτης «Ανάπλασης» του κέντρου της Παλαιολόγου, η οποία είχε συνταχθεί από την προ-προηγούμενη δημοτική αρχή, αντικαθιστώντας μιαν άλλη Μελέτη, που αφορούσε … πεζοδρόμηση του κέντρου!!!
Μέσα σ’ αυτόν το χαώδη προσανατολισμό προέκυψε και μια εργολαβία προβληματική, η οποία, τελικά, αποβλήθηκε, το έργο έμεινε ημιτελές και η παρούσα δημοτική αρχή προσπάθησε, εκ των ενόντων, να βελτιώσει την κατάσταση που παρέλαβε, αφήνοντας, όμως, ανοιχτά ερωτήματα:
-Θα παραμείνει το κομμάτι αυτό ως έχει, στη λογική του: «Ότι έγινε , έγινε;»
-Θα αλλάξει κάποια στιγμή;
-Αν αλλάξει, θα εφαρμοστεί η αρχική Μελέτη (αυτή που έμεινε ημιτελής) ή θα συνταχθεί νέα Μελέτη;
(Σε κάθε περίπτωση το «μάρμαρο» θα το πληρώσουμε ΕΜΕΙΣ,οι φορολογούμενοι. Άλλωστε είμαστε μαθημένοι»!!!)
Μέσα σ’ όλα αυτά ανακοινώθηκε και η εκκρεμούσα παρέμβαση στο βόρειο και νότιο κλάδο της Παλαιολόγου και στη Λυκούργου.
Μετά το φιάσκο στο κέντρο της Παλαιολόγου ΔΕΝ θα προεξοφλήσουμε τίποτε για τις παρεμβάσεις αυτές, αν δεν δούμε πώς θα εξελιχθούν και ποια μορφή θα πάρουν. Θα μείνουμε (για την ώρα) μόνο σε έναν κοινό παρονομαστή:
Οι παρεμβάσεις στην Παλαιολόγου και στην Λυκούργου απώθησαν (και θα απωθήσουν), εκ των πραγμάτων, ένα μεγάλο μέρος των αυτοκινήτων από το κέντρο της πόλης (όσον αφορά την κυκλοφορία, τη στάση και τη στάθμευση), παρακωλύουν σημαντικά τη δυνατότητα να εξυπηρετηθεί κάποιος με το αυτοκίνητο για τις δουλειές του (ψώνια, προμήθειες, εφοδιασμοί, εστίαση κλπ) και δημιουργούν πρόβλημα στους κατοίκους του κέντρου που διαθέτουν αυτοκίνητο.
Κι όλα αυτά σε μια πόλη που είναι η μοναδική στην Πελοπόννησο που δεν διαθέτει ΑΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ!!!
Η κυκλοφοριακή παραφροσύνη που έχει εγκατασταθεί στη Σπάρτη μετά την «πληγή» της Παλαιολόγου αναμένεται να οξυνθεί εκθετικά μετά τις παρεμβάσεις που έχουν προγραμματιστεί.
Η απελευθέρωση του κέντρου της πόλης από τα αυτοκίνητα είναι, γενικώς και παγκοσμίως, μιαν απόλυτα σωστή στρατηγική και αποτελεί μια διαρκώς αναπτυσσόμενη τάση για τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και της ηχορύπανσης και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και πρωτεύουσες πεζοδρομούν τα ιστορικά τους κέντρα και ενισχύουν τη χρήση εναλλακτικών μέσων μεταφοράς κάνοντας το μοντέλο αυτό εφικτό, αφού, ΟΜΩΣ, (προηγουμένως ή παράλληλα μ’ αυτό), κάνουν υποδομές και βρίσκουν λύσεις για τα «αποβαλλόμενα» από το κέντρο αυτοκίνητα, τα οποία, (είτε μας αρέσει είτε όχι) αποτελούν μιαν αναμφισβήτητη πραγματικότητα της εποχής μας.
Παραδείγματος χάριν στην Ποντεβέντρα, μια φιλόξενη, γραφική, παραθαλάσσια πόλη με 80.000 κατοίκους, στο βορειοδυτικό τμήμα της Ισπανίας, κατάφεραν, εδώ και 26 χρόνια, να απελευθερώσουν πλήρως το ιστορικό κέντρο τους από τα αυτοκίνητα και να πεζοδρομήσουν 300.000 τετραγωνικά μέτρα!!!
Με τον τρόπο αυτό, εκεί που, καθημερινά, περνούσαν, σταματούσαν και στάθμευαν 14.000 αυτοκίνητα ημερησίως (!!!) δημιουργήθηκε ένας παράδεισος για τους πολίτες αλλά και για τους επισκέπτες της Ποντεβέντρα.
Για να συντελεστεί αυτό το θαύμα ο δήμος Ποντεβέντρα, πριν απαγορεύσει την κυκλοφορία στο κέντρο της πόλης, ΠΡΩΤΑ κατάργησε τα επίγεια πάρκινγκ (η περισσότερη κίνηση προκαλείται από αυτούς που ψάχνουν για πάρκινγκ) και δημιούργησε 15.000 νέες θέσεις στάθμευσης (υπόγειες και υπέργειες) έξω από το κέντρο, εκ των οποίων οι μισές είναι εντελώς δωρεάν. Έτσι, στο κέντρο της Ποντεβέντρα κυκλοφορούν, πλέον, μόνο ασθενοφόρα και περιπολικά, ενώ από τα λιγοστά μηχανοκίνητα που βρίσκονται σ’ αυτό σε καθημερινή βάση, τα περισσότερα ανήκουν στις αστικές συγκοινωνίες ή έρχονται για τον ανεφοδιασμό των επιχειρήσεων. Και πάλι, ακόμη και γι’ αυτά τα αυτοκίνητα, το ανώτατο όριο ταχύτητας ανέρχεται στα 30 χλμ./ ώρα.
Με τον τρόπο αυτό την απόλυτη προτεραιότητα στο ιστορικό κέντρο της Ποντεβέντρα έχει ο πεζός, ενώ δεν υπάρχει, πλέον, καμία ανάγκη για φωτεινούς σηματοδότες και διαγραμμίσεις.
Για όσους επιθυμούν να μπουν στο κέντρο της Ποντεβέντρα με το αυτοκίνητό τους και δεν έχουν προμηθευτεί την απαραίτητη ειδική άδεια (μόνο οι κάτοικοι του κέντρου την διαθέτουν) θα πρέπει να αφήνουν τα οχήματά τους σε μία από τις 15.000 θέσεις πάρκινγκ – οι μισές είναι δωρεάν – έξω από το κέντρο, ενώ όσες θέσεις πάρκινγκ έχουν δημιουργηθεί στον εσωτερικό δακτύλιο του κέντρου είναι μόλις 1.000 και διατίθενται δωρεάν μόνο για τα πρώτα 15 λεπτά.
Φυσικά υπήρξαν αντιδράσεις, στην αρχή, από τους επιχειρηματίες και τους καταστηματάρχες της περιοχής, αλλά σήμερα, όλοι αυτοί, είναι πιο ευχαριστημένοι και ικανοποιημένοι από ποτέ, αφού η αγοραστική κίνηση τονώθηκε σημαντικά.
Επιπλέον, εξυγιάνθηκε το μικροκλίμα και η ατμόσφαιρα της περιοχής, αυξήθηκε ο πληθυσμός κατά 12.000 κατοίκους μιας και η πόλη έγινε ελκυστική, στηρίχτηκαν αποφασιστικά οι μικρές τοπικές επιχειρήσεις λόγω της απαγόρευσης άδειας οικοδόμησης για μεγάλα εμπορικά κέντρα, αυξήθηκε δραστικά η επισκεψιμότητα και ο τουρισμός στην πόλη, βελτιώθηκε η ποιότητα ζωής των πολιτών και υψώθηκε τείχος προστασίας στον διαρκή κίνδυνο αλλοίωσης της προσωπικότητας και των στοιχείων ταυτότητας της Ποντεβέντρα.
Σε αντίθεση με την Ποντεβέντρα και τις άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, που ΠΡΩΤΑ δίνουν λύσεις στη διαχείριση των αυτοκινήτων εκτός κέντρου (πάρκινγκ, θέσεις στάσης και στάθμευσης. αστική συγκοινωνία κλπ), η Σπάρτη προχωρά σε παρεμβάσεις στο κέντρο της ΧΩΡΙΣ αυτές να είναι ενταγμένες σε μια συνολική στρατηγική και χωρίς να δίνει λύσεις στο κυκλοφοριακό πρόβλημά της, το οποίο αυξάνεται και οξύνεται αλματωδώς εξαιτίας των παρεμβάσεων αυτών.
Είναι, δηλαδή, σαν να βάζουμε την άμαξα μπροστά από το άλογο.
Και βέβαια, ΔΕΝ επαρκούν, μόνο, οι τεχνοκρατικές λύσεις. Η Σπάρτη χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε μια δημοτική πολιτική αποκέντρωσης αγοράς, υπηρεσιών, δραστηριοτήτων κλπ, έτσι ώστε να πάψει να είναι μια βαριά υδροκέφαλη πόλη, στην οποία ΟΛΑ αρχίζουν και τελειώνουν στο κέντρο της.
Προσφάτως ο δήμος Σπάρτης απέρριψε μιαν σημαντική ευκαιρία αποκέντρωσης, μη αποδεχόμενος το αίτημα χιλιάδων των κατοίκων του Νέου Κόσμου- Ψυχικού και της Λάκκας, για μεταφορά της Λαϊκής Αγοράς της Τετάρτης στις συνοικίες τους. Δυστυχώς, ένας δήμος δεν μπορεί να πάει μπροστά, όταν τα πόδια του είναι δεμένα με βαριές αλυσίδες που τις κουβαλά απροβλημάτιστος επί 10ετίες.
Όσο είναι ακόμα καιρός πρέπει ο δήμος Σπάρτης να αποφασίσει ΤΙ ακριβώς θέλει να κάνει στο κέντρο της πόλης, προς ποια κατεύθυνση και με ποιες παρεμβάσεις θα εξυπηρετηθεί ο στόχος. Να αναλυθούν, επίσης, ΟΛΕΣ οι παράμετροι των παρεμβάσεων αυτών και, πριν αυτές υλοποιηθούν, να ληφθούν μέτρα και να γίνουν υποδομές που θα αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που δημιουργούνται εξαιτίας των παρεμβάσεων.
ΟΛΑ αυτά ΔΕΝ μπορούν να γίνουν χωρίς δημόσιο διάλογο και , κυρίως, χωρίς την ύπαρξη μιας επιστημονικής-τεχνοκρατικής ΜΕΛΕΤΗΣ, η οποία, με βάση τους στρατηγικούς στόχους του δήμου, θα αναλύσει την υφιστάμενη κατάσταση, θα προτείνει ρεαλιστικές και βιώσιμες λύσεις και (στη συνέχεια) θα υλοποιηθεί με συνέπεια μέσα σε αυστηρά καθορισμένα χρονοδιαγράμματα.
Αν αυτό δε γίνει τότε η Σπάρτη θα μεταβληθεί (ήδη αυτή η μεταβολή εξελίσσεται σταθερά εδώ και χρόνια) σε μια πόλη ακατάλληλη και βασανιστική για τους κατοίκους της, θα βουλιάξει ακόμα περισσότερο στην υπανάπτυξη και τη στασιμότητα, και θα καταστεί ένας αρνητικός προορισμός για οποιονδήποτε (επισκέπτη, τουρίστα, κάτοικο, επενδυτή κλπ), όσο καλή διάθεση και αν έχει.
*Οι απόψεις που δημοσιεύονται εκφράζουν το συντάκτη κάθε άρθρου και δεν αποτελούν συμπεράσματα ρεπορτάζ ή τοποθέτηση της ιστοσελίδας.